فريادي به وسعت تمام سكوت هايم...

پشت آينه

Sat, 19 May 2012 23:59:00 GMT

گاهي حس مي کنم اين من نيستم.

حس عجيبي دارم ، انگار خودم ، خودم را هم باور ندارم. خودم هم با خودم بيگانه ام. خودم ، خودم را درک نمي کنم.

حس مي کنم توي آينه که نگاه مي کنم اين تصويري که آينه به من نشان مي دهد سارا نيست که خيره شده به چشمانم. حس مي کنم پشت اين شيشه اي که من خودم را تحليل مي کنم فردي ديگر زيرکانه مرا ور انداز مي کند.

حس مي کنم اين من نيستم که حرف مي زنم ، فکر مي کنم ، مي نويسم ، کتاب مي خوانم ، مي خندم ، دلتنگي مي کنم ، راه مي روم و آه مي کشم...

حس مي کنم اين مني ايست ، سارايي است که با تو ترکيب شده است.

حرفش با حرف تو قاطي شده است ، تنش به تن خورده ، فکرش رنگي از افکار تو دارد ، نوشته هايش گذري به تو دارد ، کتاب هايش به زبان تو خلاصه مي شود ، خنده هايش از دست توست ، دلتنگي هايش سمت و سويي از اطراف تو دارد ، راه هايش بوي راه توست و آه هايش جنسي صداي تو!

حس مي کنم تصويري که توي آينه مي بينم يک ساراست کنار تو!

و به نامردي تو!

پ.ن: يادداشت روزانه 13 فروردين

ب گ و

Wed, 16 May 2012 13:02:00 GMT

شايد تنها چيزي که الان لازمم باشد

تنها چيزي که در فقرش در حال دست و پا زدنم

تنها چيز و تمام چيزي که الان به آن نياز دارم

يک نفر باشد شبيه به تو که بيايد جلويم بنشيند و تنها بگويد:

بگو!

بگويد "بگو" آنطور که من مي خواهم و تو بلدي!

بگو...

همين يک کلمه کافيست براي زجه زدن تمام ناگفته هايم.

کافيست براي هق هق گفته هاي خفه ام.

کافيست تو لب از لب باز کني.

سنگين شده اين ناگفته هايم.

سنگين...!

پ.ن: دير ميام زود ميرم! موقتي!

دست خالي

Mon, 30 Apr 2012 09:32:00 GMT

دست هايم خاليست

خالي از دست هاي تو

پ.ن از خودمه جمله

پ.ن: نيستم تا اطلاع ثانوي